دلم میخواد وقتی بمیرم! تو اعلامیه ای که قراره برام چاپ کنن به جای اون خانومی که صورتش با نور قایم شده، اون عکسمو بزارن که تو بوته های گندم نزدیک نیاسر گرفتم ! خب مردم می بینن و لابد پیش خودشون می گن: آخی، حیوونی! چه جوون مرده !  »» فـــــــاتــحــــــه ««

x◊¤x◊¤x◊¤x◊¤x◊¤x

تنها، توو خونه ی تاریک، خوابی،... از بوی گاز بیدار می شی، گیجی! پا میشی چراغو روشن کنی ببینی چرا خونه دور سرت می چرخه ، که یه دفعه بــــــــــــــــــــــــوم ...  ریه هات به خاطر استشمام گـــاز نمی تونه دووم بیاره !

چند روز با مرگ می جنگی ولی آخرش بدون صورت، راهی قبرستون میشی.

» دوست داری اینطوری بمیری؟

x◊¤x◊¤x◊¤x◊¤x◊¤x

دلم می خواد وقتی بمیرم، روو سنگ قبرم نه شعر بنویسن، نه با حرفای بی خودی پرش کنن، وسطش بزرگ اسممو بزارن " مریم" ... اون گوشه پایینم تاریخ تولد و مرگمو بنویسن ! می خوام سنگ قبرم ســـیـــاه باشه !

«««    x»»»

p.s1

راسته که میگن آدمای خوب، راحت می میرن؟ ...  

P.s2

دروغه اگه بگم دوست ندارم برام عذادار باشن، میخوام وقتی نیستم همه، همیشه به فکرم باشن!

p.S3

از گــور میترسم، یه بارم یه تابوتــو از نزدیک دیدم ولی نمیدونم چرا سرم گیج رفت!

P.S4

به مردن خودم  زیاد فکر کردم، حتی برا خودم گریه هم کردم !!!  ولی نمی خوام بمــیـــرم !

نمی دونم چرا اینا رو نوشتم فقط می دونم اینها تراوشات ذهن من بود وقتی که یه مقاله درمورد مرگ خوندم و واقعا ترسیدم

کمکککککککککککککککککک

سلام

خوبین؟

سال نو مبارک. امیدوارم سال خوبی داشته باشین همگیتون. نمی دونم چند نفرتون موقع تحویل سال بیدار بودین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟لحظات قشنگی بود. اونقدرقشنگ که نمیشه وصفش کرد.یه حس خاصی توی رگ هامون تازه میشه.حسی مثل حس تازه شدن. نمی دونم چه جوری توصیفش کنم.اما من موقع تحویل سال ناخواسته گریه کردم یاد تمام کسانی افتادم که سال گذشته بودن و حالا نیستن. خدا رو شکرکردم که تونستم بهار86 رو ببینم.راستی امسال سال چیه؟

کاشکی رو طاقچه ی دلت آینه و شمعدون می شدم...........

کسایی که فیلم میم مثل مادر رو دیدن این آهنگی که الان دربلاگمه. براشون آشناس. موسیقی فیلم میم مثل مادر

******************************************

    « چه حاصل از اینکه کی بودم و چه‌ کردم؟ منتی هم نیست و صد البته که طلبکار هم نیستم حرف من بماند با تاریخ.»
    رسول ملاقلی‌پور آذر ماه 83 بود که نامه‌ی را با تیتر «خداحافظ سینما» در اختیار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گذاشت که علاوه بر جملات بالا افزوده بود:«روزگاری نه چندان دور به گوشه‌ای از این دیار عشق و میراث تعرضی شده بود. جوانانی بودند، مردانی بزرگ، زمینی بودند و روحشان آسمانی، دوربین عکاسی و سوپرهشت من شرمنده بود از معرفتشان. هر چند کوتاه ولی مردانه زیستن را دیدم و بی‌دلیل نیست که هر روز دورتر و تنهاتر شدم. جرم من

ساختن «پرواز در شب» و دعوت «سفر به چزابه» برای دیدن «نجات‌یافتگان» و ملاقات با بانوی عشق خانم «هیوا» بود. 
   البته این جرم کمی نبود همزمان با نمایش تحقیرشان کردند و درگوشی و علنی نجوا کردند ، برو، فراموش کن، و این زمانه را آنطور که ما میگوییم ببین. از نگاه مجنون، «نسل سوخته» را نبین. در همان خوابگردی بمان تا خوابگرد را نسازی، مگر نمی‌بینی با «مزرعه پدری» این سرزمین پدریت چه می‌کنیم؟ اگر راه پیروزی فرهنگی عده‌ای در گرو این است که من دیگر فیلم نسازم، به همه دوستداران و ارزش پیشگان و همراهان این قافله مژده‌ می‌دهم که این پیروزی گوارای‌تان باد. رسول ملاقلی‌پور دیگر فیلمی نخواهد ساخت تا ...
    زهی خجسته زمانی که یار باز آید بکام غمزدگان غمگسار بازآید
    به پیش خیالش کشیدم ابلق چشم بدان امید که آن شهسوار باز آید

  این نامه را ملاقلی‌پور زمانی نوشت که پیش از آن به حذف دو صحنه از فیلم «مزرعه پدری» اعتراض کرده بود و نتوانسته بود «خوابگرد» را بسازد.
    اما او در اواخر سال 85 فیلم «میم‌مثل مادر» را ساخت و در میزگردی که چند ماه قبل همزمان با اکران میم مثل مادر در ایسنا برگزار شد، گفته بود: «از نسل ما گذشته است که نگاهی دیگر و متفاوت به جنگ ارائه کنیم که از جنس نگاه نسل امروز باشد. نسل ما قدرت ریسک و توانای ریسک را از دست داده‌ است، ولی اگر یک فرد جوان یک سینماگر جوان با استعداد پیدا شود، می‌تواند با خلاقیت‌های که دارد از ادبیات جنگ به بهترین شکل استفاده کند.
    من همان آدم گذشته هستم اما محتاط‌ تر شده‌ام. یک واقعیت این است که ملاقلی پور در سینما سرکوب شد، نه از جانب ممیزی ارشاد بلکه متاسفانه از جانب منتقدین بی‌سواد این اتفاق افتاد. وقتی منتقدین بی‌سواد مواردی را به فیلم نسبت دادند طبیعتا مسوولین فرهنگی نسبت به کارهای من حساسیت پیدا کردند.
    هر چه ساختم و نوشتم آنها فکر کردند منظورم مساله دیگری است. مثلا در دورانی که فیلمهای "سفر به چزابه" ، "نسل سوخته" و.... را ساختم بسیاری از این فیلم‌های من را برخی منتقدین بی‌سواد به مسخره گرفتند. ولی الان نقد همان آدمها را در رابطه با "میم مثل مادر" می‌خوانم و می‌بینم از آن فیلمهای قبلی‌ام همچون "نسل سوخته" و "هیوا" به عنون آثاری زیبا و شاعرانه یاد می‌کنند در حالیکه این فیلم‌ها را در زمان اکران قبول نداشتند.»
    ملاقلی پور قرار بود «عصر روز دهم» را در ادامه‌ی ساخته‌های قبلی‌اش را درباره‌ی جنگ ابتدای سال 86 کلید بزند و چندی قبل نیز برای بازبینی لوکیشن به همراه منوچهر محمدی عازم عراق شد.
    قرار بود پیش تولید این فیلم بزودی آغاز شود و حتی برخی عوامل مشخص شده‌ بودند اما ...

تا حالا شده که طمع کنید یا برای یه چیزی حرص بزنید یا با اینکه دارید ها بازم بیشتر بخوایین حتما شده چون کلا آدم همین مدلی هست یعنی طماعه حالا بعضی طمع ها بده بعضی هاش هم خوبه

مثلا فرض کن یه نفر یه خونه داره تو بهترین نقطه شهر هوار متر با استخر و جکوزی وبقیه مخلفات یه ویلا هم داره تو بهترین جا سه جهارتا ماشین مدل بالا هم داره شرکتم داره سر کاره دولتی هم میره زنو بچه سالم و خوش تیپ هم داره حساب بانکیشم توپ توپ سواد هم داره همه هم بهش احترام میزارن تا اینجا خیلی هم خوب خدا کنه همه اینجوری زندگی کنن ولی همین آقا با این دفتک و دستکش میبینی یه روز کله سحر از خواب ناز بلند شده که بره تو دادگاه و از نفوذ خودش استفاده کنه که حکم تخلیه فلان خرابه تو فلان خراب آباد شهرو بگیره که هفت هشت نفر بدبخت رو بد بختتر کنه که میخواد یه ساختمون یا چمیدونم یه پارکینگ یا پاساژ بزنه من نمیگم اینها بده ها اینها خوبه برای آبادی شهرم خوبه شهرم قشنگ میشه من میگم اون حسه طمعه که تو دل طرفه بده اون حسه که حساب کتاب میکنه که اگه این ساختمونو بسازی چقدر سود میکنی من میگم این بده حالا بر عکسشم هست یه بابایی در کمال نکبت تو یه اطاق نکبت زده تو یه خونه خرابه نکبتی با هفت هشت تا بچه نکبتیه کج و کوله و کثیف با یه دنیا قرض و بدبختی تازش معتادم هست پسر بزرگشم به جرم دزدی تو زندانه دخترشم تازه داره بلد میشه چه جوری پول در بیاره زنش هم از بس کلفتی کرده داره از وسط تا میخوره حالا همه اینها به کنار سقف خونه هم داره رو سرشون خراب میشه با این همه بدبختی آقا با خیال راحت انگار نه انگار این همه بدبخته قشنگ صبح تا شب گوشه خونه نشسته تکون هم نمیخوره تازه داره نقشه میکشه چه جوره که یه بچه دیگه هم بسازه و به این قوم تا تار اضافه کنه اینم بده که آدمیزاد اصلا به فکر مال دنیا نباشه یه مقداریش لازمه حالا اگه بیشتر شد که چه بهتر حالا بعضی ها هم تو کارای دیگه حرص میزنن بعضی ها تو عبادت بعضی ها تو تحصیل بعضی ها تو رفاقت خلاصه این طمع آدمیزاد مدلای مختلف داره رنگ وا رنگ تا دلت بخواد خدا کنه که ما بتونیم میون خواسته هامون تعادل رو و مهمتر از اون رضای خدا رو رعایت کنیم که اگه اینطور بشه بد نمیشه .

زنگ تفریح:

زاغکی رودرخت نشسته بود و چیزبرگرمیزد.دوبهی اومدو گفت:ایول چه سری،چه دمی،عجب تریپ خفن سیاهی،مشکی رنگ عشقه،یه آواز بخون حال کنیم.زاغک ساندویچشو زد زیر بغلشو و داد زد:..............................

خیلی خوب بسه دیگه تو خماریش بمون که زاغک چی خوند خب؟

اینو دیشب ساعت 9 دوستم برام اس ام اس زد.